شهیده «زهرا حدادعادل» به روایت دانشآموز دهه هشتادی
خانم معلم انگار قرار بود در غیررسمیترین مکالمهاش با شاگردانش، مهمترین درس زندگی را به آنها بدهد. جلوی دوربینشان نشست و گفت: «خیلی مهمه که چه جوری توی این دنیا زندگی کنی. من زندگی چهل و چند سالهم رو که مرور میکردم، با تمام وجود حس کردم خیلی دستم خالیه. حس کردم کاری نکردم که قابل عرضه در پیشگاه خدا باشه.»دلش پیش قهرمانان پاکباختهای بود که هرآنچه داشتند را با خدا معامله کرده بودند. حسرت عمیقش از خوشعاقبتی آنها، از لحن جملاتش پیدا بود: «آدمها میتونن 15 سالشون باشه اما آورده بزرگی در محضر خدا داشته باشن؛ یعنی جانشون.